NEO JAPANESQUE　

เที่ยงคืนแล้ว...ยังคงไม่ไสหัวไปนอน

ฟุ้งซ่าน เลยเขียนบลอค....

นั่งคิดนอนคิดมาหลายปีแล้ว (เพราะเป็นคำถามที่มิได้โผล่เข้ามาให้คิดตลอดเวลา

มันเพียงผ่านเข้ามาแย้มกรายเพียงครั้งคราวแล้วก็หายตัวไป จะมาอีกทีเมื่อไรก็ไม่

ทราบ)

ทำไมถึงชอบฟังเพลงJrock เจาะจงว่าแบบ Visual-kei?

แปลกเหรอ.....ชอบเหรอ....ติดหูเหรอ....

แล้วก็ยังตอบไม่ได้เช่นเคย...คงเป็นปัญหาโลกแตกของเราต่อไป

แม้ตอนหมดลมหายใจก็คงคิดไม่ออก -*-

แต่ก็ทำให้คิดถึงการเปรียบเทียบอย่างหนึ่งขึ้นมา จำไม่ได้แล้วว่าใครพูด

แต่เราชอบมาก

มันก็เหมือนปกหนังสือนั่นล่ะ ถ้าเราเดินเข้าไปในร้านหนังสือ มีหนังสือหลายเล่ม

ไม่รู้ว่าจะอ่านอะไรดี แต่สายตาเราก็พลันจับจ้องหนังสือเล่มหนึ่งที่ปกมันมีสีที่

สะดุดตา ลวดลายสีสันของมันเด่นกว่าหนังสือเล่มอื่นๆบนแผง

เราก็อดที่จะหยิบมันขึ้นมาพลิกดูไม่ได้

บางคนก็ลองอ่านเพียงสองสามบรรทัดแล้วก็วางไว้ที่เดิม เพราะไม่ถูกใจ

แต่บางคนยินดีจ่ายตังค์เพื่อพามันกลับบ้านไปด้วยกัน

เพราะปกคืออัตลักษณ์ที่แสดงได้ถึงเนื้อหาของมันนั่นเอง!

แต่เราเองก็ไม่อาจตัดสินได้ว่า หนังสือที่หน้าปกจืด ไม่มีอะไรสะดุดตา

จะมีเนื้อหาที่น่าเบื่อ

เหมือนที่มีคนกล่าวไว้ว่า.....อย่าตัดสินหนังสือเพียงหน้าปก

แต่ในขณะเดียวกัน ถ้าเรามีเงินเพียงแค่จะซื้อหนังสือเล่มเดียวล่ะ

เราถูกใจหนังสือสองเล่มทั้งคู่ เล่มหนึ่งสะดุดตา แต่อีกเล่มจืดชืด

แต่เนื้อหาดีทั้งคู่......

ต่างคนต่างใจ บางคนก็เลือกที่จะซื้อแบบหลัง หรือจะซื้อแบบแรก

เพราะคิดว่า นอกจากเนื้อหาที่ดี ปกที่สวยแล้วเช่นเราแล้ว

ไอ้หนังสือเล่มนี้มันมีอะไรดียิ่งกว่าเล่มอื่นๆล่ะน่า!