NEO JAPANESQUE　

ฮุฮุ สวัสดีทุกคน ข้าพเจ้าเอง หายไปนาน ไม่มีอะไรหรอก เพียงแค่ไม่รู้จะอับอะไรเท่านั้น

(จบลงด้วยการไม่อับซะงั้นล่ะสิแก...>-<)

พอดีเมื่อราวสักอาทิตย์ที่แล้ว นั่งอ่านคอลัมภ์ในมติชนรายสัปดาห์

เกี่ยวกับบทความที่เขียนถึงหนังสือเรื่องดาวินชี่โค้ท ในแง่มุมของคนเขียน

(ไปหาอ่านกันนะ มีสองตอนจบ)

แล้วเขาอ้างอิงถึงนิยายเรื่องสมัญญาแห่งดอกกุหลาบหรือชื่อในภาษาอังกฤษคือ

The Name of the Rose ว่าเป็นเรื่องที่มีลักษณะพาดพิงถึงคริสตจักรคล้ายๆกัน

สำหรับเราแค่ชื่อเรื่องก็หูผึ่งแล้ว กร๊ากกกกกกกกกกกก พี่ชายยยยยย>///////////<

(เพราะอะไรนั้น ต้องเป็นคนที่ฟังเพลงหรือรู้จักDในระดับหนึ่งล่ะนะ)

โดยผลงานดั้งเดิมเป็นของอุมแบร์โต เอโก นักเขียนชาวอิตาลี ข้าพเจ้าเลยไปดูที่ห้อง

สมุด เผื่อจะมี เลยได้ยืมมา อืม เก่าใช้ได้ มีคนอ่านเหมือนกันนะนี่

(งกนั่นเอง ไม่อยากซื้อ เหอๆๆๆ)

(ปกต้นฉบับงามจังเลย)

เนื่องจากตัวงานเป็นวรรณกรรมคลาสิคร่วมสมัย จึงอ่านยากมากพอสมควร

ต้องใช้เวลาไปสักพักจึงจะชินกับสำนวนและถ้อยคำของคนเขียน

(ที่ทึ่งคือคนแปลที่เขาสามาถหาถ้อยคำมาบรรยายได้อย่างลงตัว และไม่ให้รู้สึกสะดุด)

ที่น่ารำคาญไปนิดก็คือบางคำผู้อ่านเองก็ต้องเปิดพจนานุกรมภาษาไทยเพื่อหาว่า

ไอ้คำนี้แปลว่าอะไร(แต่เราพอจะอ่านออก เดาๆเอาไปเรื่อยมากกว่า ฮา!)

เนื่องจากยังอ่านไม่จบจึงไม่ขอพูดอะไรถึงหนังสือ แต่มีบทวิจารณ์ที่มีคนพูดถึง

สามารถไปอ่านได้ตามลิงค์ข้างล่างนะ

http://www.semsikkha.org/pacarayasarn/article01/pacabook/pacaarticle_book_05.html

ก็ไม่เชิงเป็นบทวิจารณ์นะ เป็นเหมือนบทแนะนำกับเนื้อเรื่องคร่าวๆมากกว่า

คนที่ชอบอ่านนิยายแนวคลาสิค ใช้ถ้อยคำยากๆ ภาษาสูงเวอร์ๆก็น่าจะไปลองอ่านกัน

(หรือเขาอ่านไปชาติหนึ่งแล้ว เราพึ่งมารู้จักมันเองก็ไม่รู้ "-";)

picture credit form Brand-X site

เลยมานั่งสงสัยว่า.......อาซางิตั้งชื่ออัลบั้มวงตัวเองเพราะเคยอ่านเรื่องนี้แล้วชอบ

(ซึ่งเป็นไปได้ ดูจากรสนิยมพี่ท่าน) หรือเป็นเรื่องบังเอิญกันแน่

.......ช่างเหอะ >[]<! รุ้แต่อ่านแล้วปวดหัวใช้ได้ ทรมานตัวเองเล่น เอิ่กๆๆๆ